Sign, Confirm ve Approve: Web3’te güvenli kullanım

Web3 ekosisteminde kullanıcı, siteye giriş, token takası, staking veya NFT satın alma gibi sürekli bir şeyleri onaylamak zorundadır. Bu eylemin arkasında yalnızca «OK» düğmesine basmak değil, özel anahtarınızla oluşturulan gerçek bir blokzincir imzası vardır. Her «Sign» veya «Confirm» tıkladığınızda, bu durum bilginiz dışında varlıkların çekilmesine veya onlara erişim verilmesine yol açabilir.

Bu yazıda şunları ele alacağız:

• basit bir mesajın (Sign) gas ödemeli bir işlemden (Confirm) ve izinlerden (Approve, Permit) nasıl ayrıldığını;
• çoğu zaman anlaşılmaz görünen onay pencerelerini nasıl okumayı öğrenebileceğinizi;
• neden setapprovalforall’ın dolandırıcıların favori aracı hâline geldiğini.

Bir işlemi imzalamak bir formalite değildir; güvenliğin önemli bir parçasıdır. Kişi neyi onayladığını anladığında, hırsızlığın sıradan bir swap veya mint olarak gizlendiği şemalara karşı cüzdanını korur.

Blokzincirdeki dijital imza, eylemin tam olarak sizin cüzdanınız tarafından gerçekleştirildiğini doğrular. Özel anahtar kullanılarak oluşturulur, ancak anahtarın kendisi ne ağa ne de siteye iletilir veya onların tarafında saklanır. Bu sayede mekanizma güvenli kalır; sistem, anahtarın kendisini açığa çıkarmadan bir mesajın gerçekten sahibi tarafından imzalandığını doğrulayabilir.

Bir işlemi onayladığınızda cüzdan, yalnızca bu eylemle ilişkili benzersiz bir imza oluşturur. Biri, sizin katılımınız olmadan bunu tekrarlamaya çalışırsa ağ sahteciliği tanır. Bu sistem, veri değiştirmeye karşı koruyan ve her işlemin yazarlığını kanıtlayan dijital bir mühür gibi çalışır.

Onay türleri arasındaki farkı anlamak önemlidir. Transaction confirm, ağ ücreti alınan, blokzincirde tam teşekküllü bir kayıttır. Ancak bir akıllı sözleşmenin veya sıradan bir mesajın imzalanması, yani «Sign» eylemi, çoğu zaman yalnızca adres mülkiyetini kanıtlamak için —örneğin bir dApp’te yetkilendirme sırasında— kullanılır. Bu durumda imza blokzincire düşmez, komisyon alınmaz ve işlem anında gerçekleşir.

Cüzdan farklı onay biçimleri isteyebilir ve her birinin kendi sonuçları vardır. Her şey, belirli durumda confirm’ün ne anlama geldiğine ve sistemin neden onayınızı istediğine bağlıdır. Bazen bu, basit bir token gönderimidir; bazen de bir akıllı sözleşmeye uzun vadeli erişim vermektir. Ekranda gördüğünüz isteğin tam olarak ne olduğunu ne kadar iyi anlarsanız, güvenlik seviyeniz o kadar artar ve yanlışlıkla tehlikeli bir eylemi onaylama riskiniz o kadar azalır.

Tabloda görüldüğü gibi, tam da approve defi ve sözde kör imzalar en tehlikeli eylem türlerindendir. Dikkatsizce verilen tek bir onay, akıllı sözleşmenin token’larınıza tam erişim almasına yol açabilir. Bu gibi durumlarda kullanıcı, gerçekte fonlarının kontrolünü üçüncü taraf koda devreder ve çoğu zaman bunu hemen fark etmez. Bu tür durumları önlemek için, onay düğmesine basmadan önce istek metnini dikkatle okumaya ve sözleşme adresini kontrol etmeye değer.

Kullanıcı bir transfer veya takas yapmak için «Confirm» düğmesine bastığında, cüzdan yaklaşan eyleme ilişkin tam veri setiyle bir işlem onayı oluşturur. Bu aşamada sistem, işlemin tüm kilit parametrelerini gösterir; olası hatalar veya adres değiştirmeleri tam da bu sırada fark edilebilir. İmza atmadan önce, her şeyin planladığınız gibi ilerlediğinden emin olmanıza yardımcı olacak birkaç maddeyi dikkatle gözden geçirmek faydalıdır.

• Alıcı adresi (kime gönderiyorsunuz).
• Tutar ve token türü (tam olarak neyi gönderiyorsunuz).
• Ağ (işlemin gerçekleştiği yer).
• Yaklaşık komisyon (gas fee).

Kontrol sırasında alıcı adresinin beklenenle uyuşmadığını veya komisyonun fazla yüksek olduğunu fark ederseniz işlemi basitçe iptal edebilirsiniz. Bu durumda onay esnasındaki hata token kaybına yol açmaz; çünkü cüzdan işlemi göndermez. Bu, güvenli bir eylemdir ve tekrar denemeden önce verileri sakince yeniden kontrol etmenizi sağlar.

Approve token, fon transferi anlamına gelmez ve bir kesintiyle ilgili değildir. Bu eylem, bir akıllı sözleşmeye cüzdanınız adına varlıklarınızı yönetme hakkı verir. Böyle bir izin olmadan DEX’ler, staking havuzları ve farming servisleri düzgün çalışamaz; çünkü takasları gerçekleştirmek veya ödül tahakkuk ettirmek için token’larınıza erişime ihtiyaç duyarlar. Sorun şu ki, tam olarak bu mekanizma genellikle dolandırıcılık şemalarının temelini oluşturur.

Saldırganlar, isteği değiştirip size approve usdt veya popüler token’lar için «Unlimited» (sınırsız) ibaresiyle izin gösterebilir. Bu durumda sözleşme, ek onay gerekmeksizin varlıklarınızı transfer etme hakkı kazanır; bu tür izinlerden kaçınmak ve gerekirse erişimi derhâl geri almak gerekir.

Güvenli bir Approve nasıl ayırt edilir:

• Tutar: düzgün bir istek belirli bir sayıyla sınırlıdır (ör. 100 USDT). «Unlimited» belirtilmişse bu bir alarm işaretidir.
• Sözleşme: adres doğrulanmış olmalıdır. Etherscan veya Tronscan üzerinden (sözleşme analizi) kontrol edin.

Zaten bir sözleşmeye erişim verdiyseniz, bunu mutlaka geri almak gerekir. Bunun için birkaç tıkla token izinlerini iptal etmenizi sağlayan revoke.cash servisi vardır. TRON ağında aynı sonuca, Tronscan gezgini üzerinden Wallet → Permissions bölümünde ulaşabilirsiniz. Bu araç, aktif izinlerin tümünü kontrol etmeye ve gereksiz olanları hızla kapatmaya yardımcı olduğu için tron cüzdanı güvenliğinde önemli bir rol oynar.

Web3 güvenlik seviyeniz, her eyleme ne kadar dikkatli yaklaştığınıza tamamen bağlıdır. wallet confirm’a basmadan önce birkaç saniye durup temel detayları kontrol etmek gerekir. Bu basit kural, çoğu zaman token kaybını önler ve şüpheli bir isteği zamanında fark etmenize yardımcı olur.

• Site adresi — resmi dApp alan adıyla birebir uyuşuyor mu?
• Eylem metni — cüzdan genellikle tam olarak ne olduğunu belirtir («Allow spending of your USDT» = «USDT’nizi harcamaya izin ver»).
• Ağ — gerekli olanla (Ethereum, TRON, BSC) aynı mı?
• Sözleşme adresi — şüphe durumunda kopyalayın ve Tronscan veya Etherscan’de sözleşmeyi kontrol edin.

Ana kural şudur: Site neden imza istediğini anlamıyorsanız veya istek metni şüpheli görünüyorsa —özellikle bu bir kör imzaysa— hiçbir şeyi onaylamamak daha iyidir. Hırsızlıktan sonra varlıkları geri almaya çalışmaktansa, eylemi reddedip durumu sakin bir şekilde çözümlemek çok daha güvenlidir.

Her cüzdan onay penceresini kendine özgü biçimde gösterir, ancak anlam her yerde aynıdır: Kullanıcı tam olarak neyi onaylamak üzere olduğunu anlamalıdır. Kendi cüzdanınızın arayüzüne ne kadar aşina olursanız, şüpheli bir isteği fark etmek ve istenmeyen bir eylemden kaçınmak o kadar kolay olur. Aşağıda en yaygın uygulamalarda bunun nasıl göründüğüne dair örnekler verilmiştir.

MetaMask’te her eylem, olup biteni anlamanıza yardımcı olan bir açıklamayla birlikte gelir. En sık sign message metamask isteği görünür; bu, bir site girişinizi veya yetkilendirmenizi onaylamanızı istediğinde gereklidir. Bu, yalnızca adres mülkiyetini kanıtladığı ve fonlarınıza dokunmadığı için güvenli bir imza türüdür. Ancak Approve isteği penceresi özel dikkat gerektirir; çünkü orada token, tutar ve sözleşme adresi belirtilir. İzin içinde Unlimited sözcüğü varsa bu tür bir eylemden vazgeçmek ve sitenin tam olarak ne istediğini kontrol etmek daha iyidir.

TronLink cüzdanında süreç biraz farklı görünür. Bir işlemi tronlink imzalamak gerektiğinde, ekranda Energy ve Bandwidth kaynaklarını ve çağrılacak sözleşme adresini görebileceğiniz Trigger Smart Contract penceresi belirir. Bu parametreler, hangi kodun çalıştığını ve ne kadar enerji harcanacağını değerlendirmenize imkân tanır. Kaynaklar alışılmadık derecede büyük görünüyorsa veya sözleşme adresi şüphe uyandırıyorsa eylemi durdurup verileri manuel olarak yeniden kontrol etmek gerekir.

OKX, Trust Wallet ve Coinbase Wallet gibi diğer cüzdanlar da benzer bir prensip kullanır. Onay anında tam olarak ne olduğunu —transfer, izin verme veya siteye giriş— kullanıcıya gösterirler. Seçtiğiniz cüzdandan bağımsız olarak, istek metnini dikkatle okumak ve eylemin anlamı net değilse düğmeye basmamak önemlidir.

Blokzincirdeki imza, sadece bir eylem değil; cüzdanınızı belirli bir kararla ilişkilendiren, hukuki ve kriptografik açıdan anlamlı bir onaydır. Giriş yapmak için Sign kullandığınızda, sadece adres mülkiyetini doğrular ve varlıklarınızı riske atmazsınız. Oysa approve defi farklı çalışır — akıllı sözleşmeye token’larınızı yönetme hakkı verir. Bu nedenle, tam olarak hangi eylemi gerçekleştirdiğinizi ve bunun hangi sonuçlar doğurduğunu anlamak önemlidir.

Kriptoda Sign, Confirm, Approve ve Permit arasındaki farkları anlamak, her kullanıcının kişisel güvenliğinin temelini oluşturur. Daima tam olarak neyi imzaladığınızı kontrol edin ve açıklamasız eylem yapmanızı isteyen sitelerden kaçının. Deneyimli cüzdan sahipleri bile, istekleri içeriklerini okumadan otomatik olarak onayladıklarında varlıklarını kaybederler.